تبلیغات
تنوع زیستی و طبیعت - دفاع از تنوع زیستی- Defending Biodiversity
 
تنوع زیستی و طبیعت
Biodiversity and Nature
درباره وبلاگ


تنوع زیستی به معنای قابلیت تمایز بین ارگانیسم های زنده از هر منبع شامل اکوسیستم های زمینی، دریایی و اکوسیستم های آبزی، همچنین شامل ترکیبات اکولوژی که بخشی از اکوسیستم ها را تشکیل می دهند، می باشد. تنوع زیستی علاوه بر آنکه نیازهای ضروری و اولیه انسان ها را نظیر خوراک، پوشاک و مسکن فراهم می آورد، سلامت و شادابی روح و جسم، رونق اقتصادی و پیشرفت روزافزون و همه جانبه ما را نیز تضمین می کند. روند رو به رشد تهدید این گنجینه حیات سیاست مداران و متفکران را به توجه بیش از پیش به این مقوله معطوف داشته است.

مدیر وبلاگ : شهرام صمدی خادم
نظرسنجی
چقدر با مبحث " تنوع زیستی " آشنایی دارید؟






یکی از اصلی‌ترین مسائلی که از زبان کنشگران زیست‌محیطی می‌شنویم این است که بسیاری از گونه‌ها و انواع طبیعی سخت در خطر انقراض هستند و درنتیجه تنوع و گونه‌گونیِ طبیعت با سرعت بالایی رو به کاهش است. اما چگونه باید اثبات کنیم که گونه‌گونی و تنوع طبیعت در خطر است. با چه دلایل و شواهدی می‌توان نشان داد که خطر واقعاً جدی است؟ آیا این کار اساساً ممکن است؟

کتاب «دفاع از تنوع زیستی: علوم زیست‌محیطی و اخلاق» که به‌ تازگی از سوی انتشارات کمبریج منتشر شده به این پرسش‌ها می‌پردازد.

تصور کنید یک کنشگر زیست‌محیطی هستید که به‌جد باور دارید حفاری برای نفت در زیستگاه جانوران در قطب شمال کاری نادرست است. چگونه دیگران را قانع می‌کنید که حفاری در آن زیستگاه کاری نادرست است؟ دهه‌هاست که بحث‌ها درباره‌ی ‌محیط زیست و اینکه انسان‌ها چگونه باید با آن رفتار کنند ادامه دارد. اما با این حال استدلال‌هایی که به‌نفع حفظ تنوع زیستی ارائه شده اغلب پشتوانه‌ی تجربی ندارند یا از نظر فلسفی سست هستند و به همین دلیل بسیار کم‌اثرتر از آن که باید باشند هستند.

کتاب پیش‌رو یک بررسیِ انتقادی است درباره‌ی استدلال‌هایی که معمولاً در پشتیبانی از حفظ تنوع زیستی ارائه می‌شود. نویسندگان این کتاب یک نظرگاه شکاکانه را به کار می‌بندند تا قوت هر استدلال را بیازمایند و نشان می‌دهند که چگونه درمورد مسائل زیست‌محیطی می‌توان شواهد علمی را در کنار استدلال فلسفی گذاشت؛ آنان از این طریق به ‌محیط‌ زیست گرایان کمک می‌کند که بهتر در بحث‌های عمومی شرکت کنند و سیاست‌گذاریِ عمومی را به‌شیوه‌ی بخردانه از دیدگاه خود بهره‌مند گردانند.

این کتاب که میان‌رشته‌ای و آسان‌یاب است اثری است خواندنی برای هرکه در بحث‌ها درباره‌ی حفظ تنوع زیستی مشارکت دارد.

 

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

«تنوع زیستی» از آن واژه‌هایی ست که معنایی به خود گرفته است فراتر از تصور کسانی که در آغاز آن را وضع کرده‌اند. «بوم‌شناسی» و «بوم‌سازگان» (اکوسیستم) دو نمونه‌ی قابل توجه دیگر از این دست واژه‌ها هستند. به‌طور معمول تصور می‌شود اصطلاح «تنوع زیستی (biodiversity) » را نخستین بار ی. اُ. ویلسون (۱۹۸۸) به کار برد، گرچه اصطلاح «تنوع زیست‌شناختی» (biological diversity) پیش‌تر به کار رفته بود. تنوع زیستی در آغاز به‌طور مبهم و صرفاً دلالت می‌کرد بر «تنوع حیات». اکنون اما این اصطلاح در حلقه‌های تخصصی بوم‌شناختی و زیست‌شناسیِ حفاظت اغلب اطلاق می‌شود به تنوع در سه سطح از ساختمان بوم‌شناختی: ژن‌ها، گونه‌ها، اکوسیستم‌ها. «پیمان ملل متحد درباره‌ی تنوع زیستی» که در اجلاس ریو به سال ۱۹۹۲ امضا شد نیز همین تعریف را ارائه کرده است:

«تنوع زیستی» به معنای تفاوت‌ها میان ارگانیسم‌های زنده است، ارگانیسم‌هایی از همه‌ی منابع از جمله منابع زمینی و دریایی و نیز اکوسیستم‌ها و هم‌تافت‌های بوم‌شناختی که این ارگانیسم‌ها را در خود دارند؛ تنوع در اینجا عبارت است از تنوع در هر گونه‌، تنوع در میان گونه‌ها، و تنوع در میان اکوسیستم‌ها.

این تعریف این امتیاز را دارد که فراگیر و جامع است و همه‌ی صورت‌های حیات را در بر می‌گیرد بدون لحاظ سطح یا مقیاس آنها. پیشرفت‌های علمی در آینده ممکن است روزی صورت‌های دیگری از تنوع زیستی را هم -برای مثال، در مقیاس‌های ریزاندامی (micro-organismal)  و درون‌ژنومی- شناسایی کند.

زیست‌شناسان تخمین می‌زنند که، در طیِ سه و نیم میلیارد سال که حیات بر روی زمین قدمت دارد، کمابیش ۴ میلیارد گونه وجود داشته و حدود ۳.۹۶ میلیارد گونه منقرض شده است. این میزان کمابیش ۹۹٪ از همه‌ی گونه‌هایی است که تا کنون وجود داشته‌اند.

معنای این حرف این است که تقریباً هر سال یک گونه منقرض شده است. تا جایی که سرعت انقراض و سرعت گونه‌زایی در تعادل باشند، شمار گونه‌هایی که در حال حاضر در سیاره‌ی زمین موجود هستند ثابت باقی می‌ماند. البته در طیِ زمان نه سرعت انقراض هیچگاه ثابت بوده است و نه سرعت گونه‌زایی.

در گذشته دقیقاً در چهار دوره سرعت انقراض بسیار بالاتر از سرعت گونه‌زایی بوده است. میزان بالای انقراض در این چهار دوره به اندازه‌ای به درازا کشیده که انقراض‌های بزرگ را موجب شده است. چنان انقراض‌های بزرگ رویدادهایی هستند که به گذشته‌های بسیار دور برمی‌گردند و آخرین‌‌شان حدود ۶۵ میلیون سال پیش بوده است. این رویدادها نه‌تنها به گذشته‌های دور برمی‌گردند بلکه مدت زمانی طولانی به درازا کشیده‌اند (شاید انقراضی که مربوط به دوره‌ی زمین‌شناختیِ کرتاسه است از این جهت یک استثنا باشد). برای نمونه، انقراضی که به دوره‌ی تریاس مربوط می‌شود در طیِ یک دوره‌ی زمانی از ۶۰۰۰۰۰ سال تا ۸۳۰۰۰۰۰ سال روی داد. برای اینکه طول این دوره را با یک مقایسه‌ به‌تر بفهمیم، تاریخ بشر در حدود ۳۰۰۰۰۰ سال است. این انقراض‌های بزرگ همسان نبوده‌اند، اما به بیانی کلی در همه‌ی آنها زمین بیش از ۷۵٪ از گونه‌هایش را «در طیِ زمانی که از نظر زمین‌شناختی کوتاه است» از دست داده است.

در حال حاضر گفته می‌شود سرعت انقراض  ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ مرتبه بالاتر از سرعت گونه‌زایی است و این امر کسانی را به این نتیجه رسانده که ما هم‌اکنون در میانه‌ی «ششمین انقراض بزرگ» قرار داریم. این نظر در میان بسیاری از کنشگران زیست‌محیطی به نگرانی‌های جدی دامن زده است. چنان عدد و رقم‌هایی به‌راستی هشداردهنده هستند اما این هم مهم است که بدانیم چگونه چنان تخمین‌هایی به دست می‌آید. روشن است که کنشگرانی که برای حفظ تنوع گونه‌ها دلنگران هستند و در این زمینه می‌کوشند لازم است با دقت و روشنیِ کافی به دیگران نشان دهند که تنوع گونه‌ها واقعاً در خطر است. بررسیِ قوت یا ضعف دلایل و شواهد برای اثبات از بین رفتن تنوع زیستی یکی از بحث‌های کتاب را شکل می‌دهد.  





نوع مطلب : معرفی کتاب، تنوع زیستی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
تماس با ما
 
 
بالای صفحه